| WIETNAM informacje praktyczne i turystyczne Położenie geograficzne - Wietnam leży w Azji Południowo-Wschodniej, nad Zatoką Tajską, Tonkińską i Morzem południowochińskim, między Chinami, Laosem i Kambodżą. Ciągnie się z północy na południe przez 1650 km mając w najwęższym miejscu tylko 50 km szerokości. Historia - Wg ustnych przekazów państwo Wietnamskie zostało założone w 2879 r.p.n.e. przez pochodzącą od chińskich bogów,dynastię Hong Bang. Pierwsze historyczne zapisy o tym państwie pojawiły się w kronikach chińskich około 500 r.p.n.e. Systematyczne zapisy pojawiają się jednak dopiero po 111 r.p.n.e., po podboju chińskim. Mimo licznych, powtarzających się prób oswobodzenia, okupacja trwała ponad tysiąc lat. Ostatecznie Wietnam uzyskał niepodległość w 938 r.n.e. i utrzymał ją do połowy XIX stulecia. W tym okresie państwo wietnamskie powiększyło kilkakrotnie swoje terytorium zajmując terytoria swoich południowych sąsiadów. W XVII wieku Wietnam stał się polem działania misjonarzy katolickich, co spowodowało - pomimo prześladowań ze strony administracji cesarskiej - że kraj stał się ostoją katolicyzmu. Misjonarze przyczynili się rozwoju społeczeństwa, stworzyli podstawy nowoczesnego alfabetu wietnamskiego, ale jednocześnie swą działalnością sprawili, że ostatecznie kraj popadł w zależność od Francji. Historia Wietnamu (1843-1940) to czas podboju Wietnamu i uczynienia zeń protektoratu, w rzeczywistości zaś kolonii francuskiej. Skutkiem podboju Francuzi zajęli cały Wietnam i Kambodżę, a wkrótce potem Laos. Do wybuchu II wojny światowej utrzymywali swe azjatyckie kolonie siłą, nie wyrzekając się przemocy i terroru. Na czele ruchu o wyzwolenie społeczne i narodowe stanął - uznawany dzisiaj za bohatera narodowego i twórcę współczesnej wielkości Wietnamu - działacz komunistyczny, H0 Chi Minh. W roku 1940 na teren Indochin wkroczyła armia japońska. Powstała w roku1941 partyzantka komunistyczna korzystała w znacznej mierze z pomocy amerykańskiej, co przyczyniło się do tego, że w roku1945 (po pokonaniu Japonii) władzę w kraju objął Ho Chi Minh ogłaszając powstanie Demokratycznej Republiki Wietnamu ze stolicą w Hanoi. Francuzi zareagowali akcją zbrojną, która wkrótce przerodziła się w otwartą wojnę, zakończoną klęską Francuzów pod Dien Bien Phu. Wg ustaleń paryskiej konferencji pokojowej w roku 1954 r. kraj został podzielony tymczasową linią demarkacyjną na 17 równoleżniku, na dwie strefy: rządzoną przez komunistów Północ i skupiające zwolenników Francji Południe. Głównymi stronami konfliktu były z jednej strony Demokratyczna Republika Wietnamu (wspierana przez inne kraje komunistyczne) oraz kontrolowane przez to państwo organizacje komunistyczne w Wietnamie Południowym, Laosie i Kambodży. Z drugiej strony stała Republika Wietnamu i wspierająca ją międzynarodową koalicja obejmująca Stany Zjednoczone i ich sojuszników - Koreę Południową, Tajlandię, Australię, Nową Zelandię i Filipiny. De facto stroną konfliktu były również Kambodża i Laos. Walki toczyły się na terytorium Wietnamu Południowego, Laosu i Kambodży. Amerykańskie naloty bombowe objęły także terytorium Wietnamu Północnego. Do wojny doszło, gdy w Stanach Zjednoczonych przyjęto "teorię domina", która zakładała, że państwa komunistyczne (ZSRR i ChRL) będą dążyć do opanowania krajów Trzeciego Świata poprzez atakowanie państw sąsiadujących z już opanowanymi. Z tej przyczyny - gdy Wietnam Północny zaczął aktywnie wspierać lewicową partyzantkę na południu - w Waszyngtonie podjęto decyzję o przyjściu rządowi w Sajgonie z pomocą. Z biegiem czasu instruktorów wojskowych zastąpiły regularne oddziały amerykańskich sił zbrojnych, by w szczytowym okresie (rok 1968) zmasować w Wietnamie ponad 500 tysięcy żołnierzy amerykańskich. Na skutek ogromnych strat, ponoszonych przez wojska amerykańskie i coraz większym oporem społeczeństwa Stanów Zjednoczonych, za prezydentury Richarda Nixona podjęto decyzję o "wietnamizacji" wojny i wycofaniu z konfliktu, co nastąpiło w roku 1972. Wojna zakończyła się bezspornym zwycięstwem komunistów i zjednoczeniem Wietnamu. Po zwycięskiej wojnie i utworzeniu (w roku 1976) Socjalistycznej Republiki Wietnamu, na terenie Indochin zaznaczyła się okresowa przewaga militarno-polityczna Wietnamu. W latach 1977-1978 stosunki Wietnamu z ChRL uległy pogorszeniu. Główną przyczyną było współzawodnictwo o dominację polityczną w Indochinach. Po interwencji Wietnamu w Kambodży, Chiny dokonały inwazji wywołując wojnę chińsko-wietnamską. Jednak dopiero po wejściu Wietnamu na drogę gospodarki rynkowej w roku 1986, nastąpiło wolne odchodzenie od polityki konfrontacji. W roku 1995 Wietnam nawiązał stosunki dyplomatyczne z USA, wstąpił do ASEAN i WTO oraz znormalizował stosunki z ChRL. Obecnie Wietnam jest jednym z prężniej rozwijających się krajów Azji Południowo-Wschodniej. Wiza - Obywatele polscy zamierzający odwiedzić Wietnam obowiązani są mieć ważny dokument podróży oraz wizę uprawniającą do wjazdu na terytorium tego kraju. W zależności od celu wjazdu wydawane są wizy jednokrotne lub wielokrotne z okresem ważności 6 miesięcy. O wizę do Wietnamu można ubiegać się w urzędach konsularnych tego kraju. Otrzymanie jej na granicy państwa możliwe jest w przypadku przyjazdu na pogrzeb członka rodziny lub odwiedzin ciężko chorego członka rodziny, pod warunkiem że przyjazd nastąpił z kraju, w którym Wietnam nie ma placówki dyplomatycznej. Pozwolenie na pobyt wystawia Urząd Kontroli Ruchu Granicznego na przejściu granicznym. Może ono zostać cofnięte lub jego termin ważności może zostać skrócony w razie naruszenia prawa lub niezgodności faktycznego celu pobytu z deklarowanym. Czas - GMT+ 6.00 godzin. Język - wietnamski (urzędowy), angielski (coraz częściej wybierany jako drugi język), francuski, chiński, khmerski; języki plemion górskich (mon-khmerskie i malajsko-polinezyjskie) Ludność - ludność Wietnamu liczy ponad 80 mln mieszkańców; główne grupy etniczne to: Kinh (Wietnamczycy) 86,2%, Tay 1,9%, Tajowie 1,7%, Muong 1,5%, Khome 1,4%, Hoa 1,1%, Nun 1,1%, Hmong 1%, inni 4,1%. Religia - Buddyzm stanowi najważniejszą z wietnamskich religii. Bez wątpienia ciosem była delegalizacja w 1982 roku organizacji wietnamskich buddystów (Zjednoczonego Stowarzyszenia Buddystów Wietnamskich), wątpić jednak należy by udało się komunistom osiągnąć przy jej pomocy poważniejsze skutki społeczne - wiadomo z relacji emigrantów i z informacji docierających z Wietnamu, że fasadowa organizacja, afiliowana przy partii komunistycznej, pozostała do dziś instytucją fikcyjną: istnieje, ale nie ma członków i nikt nie traktuje jej serio. Stowarzyszenie działa, naturalnie, na emigracji i w kraju, w warunkach podziemnych, pozostając jedyną buddyjską instytucją religijną Wietnamczyków. Buddyzm wietnamski jest zróżnicowany. Różny sposób rozumienia nauk Buddy, różny sposób ich rozwijania, przynosiły do Wietnamu kolejne rzesze emigrantów, zwłaszcza z Chin. Wielowątkowo rozwijał się on w samym Wietnamie. Stąd nazwa wietnamskiego kościoła buddystów z naciskiem podkreśla, że ma on charakter "zjednoczony". Zjednoczenie owo respektuje wewnętrzną różnorodność, dbając o poszanowanie praw buddystów w ogóle. Dramatyczną kartę buddyzm wietnamski zapisał po tzw. "konferencji genewskiej", kiedy jego duchowni aktami samospalenia protestowali przeciwko antybuddyjskiej, wyraźnie tę religię dyskryminującej, polityce prezydenta Diema. Taką samą formę przybrały protesty duchownych i wiernych w zeszłym roku, kiedy komunistyczny reżim rozpędził modlitewne spotkanie buddystów w dniu ważnego święta religijnego. Europejczykom Wietnam kojarzy się, błędnie, z konfucjanizmem. Konfucjanizm był obecny w Wietnamie od chwili swoich narodzin, był religią znacznych grup społecznych, przede wszystkim uciekinierów z Chin, ale panującą doktryną był jedynie w XV wieku (dodajmy, że w 1407 roku Wietnam został na 20 lat podbity przez Chiny…). Konfucjanizm niewątpliwie pozostawił ważne ślady w kulturze Wietnamu: wysoka pozycja nauk i sztuk, szacunek dla starszych, kult przodków, ale mówienie o Wietnamczykach jako społeczeństwie konfucjańskim byłoby nadużyciem. Podobnie obecny jest w Wietnamie taoizm, wyznawany przez pewien procent społeczeństwa, ale nigdy niezdolny do ogarnięcia wyobraźni ludu czy elit w stopniu sprawczym. Jednym z ważnych źródeł wietnamskiej religijności jest hinduizm, który wyznawała niemała część ludności Wietnamu i który odcisnął istotne, pozytywne piętno na mentalności Wietnamczyków. Dziś hinduizm jest na marginesie życia religijnego. Chrześcijaństwo pojawiło się w Wietnamie wraz z europejskimi misjonarzami na przełomie XV i XVI wieku. Spotykało się z zakazami (dekret z 1533 r.), prześladowaniami (męczeńską śmierć poniosło przed XX stuleciem co najmniej 130 tysięcy chrześcijan!) chrześcijan, jednak trafiło w Wietnamie na dogodną glebę kulturową i rozwijało się dynamicznie. To w Wietnamie istniała pierwsza w Azji wspólnota katolicka. Już w połowie XVII wieku mianowany został pierwszy wikariusz generalny dla Wietnamu i powstało pierwsze wietnamskie seminarium duchowne. Dziś Wietnam podzielony jest na 25 diecezji, w których pracuje dwa i pół tysiąca księży. Według całkowicie niewiarygodnych statystyk oficjalnych, katolicy stanowią 8 - 10% Wietnamczyków. Istnieją szacunki, mówiące nawet o 30% katolików w Wietnamie, te autorowi wydają się przesadne w drugą stronę, choć na ich rzecz przemawia wiele. Dodać należy dużą grupę chrześcijan, skupionych w kościołach protestanckich. Tu informacje są bardziej skąpe, ze względu na strukturę protestanckich kościołów, pozbawioną centrali ponadnarodowej. Wiadomo, że istnieją całe regiony całkowicie chrześcijańskie, wśród nich takie, w których dominują wyraźnie protestanci. Ostatnie lata są dla religii w Wietnamie trudne, bardzo trudne. Brutalne prześladowania religii z pierwszych lat komunizmu nigdy naprawdę nie zakończyły się. Pierwszymi więźniami powstałego w 1954 r. systemu obozów koncentracyjnych byli duchowni i elita wyznawców religii, tak chrześcijaństwa, jak buddyzmu. Wobec Kościoła katolickiego reżim nie pozwolił sobie nigdy na delegalizację, ale utrudniał i utrudnia, często przy użyciu brutalnych metod, praktyczną możliwość prowadzenia pracy duszpasterskiej. Także kościoły protestanckie, formalnie legalne, spotykają się z niewyobrażalnymi, wydawałoby się, w XXI wieku, represjami. Dla przykładu: bardzo często zmusza się chrześcijan przy użyciu tortur do podpisywania "aktów wyrzeczenia się wiary" na stosownym blankiecie wydrukowanym i używanym przez służbę bezpieczeństwa. W 1982 roku, kiedy komunistom zdawało się, że ich władza jest już należycie ugruntowana (wewnętrznie i zewnętrznie - dalsze utwardzenie linii Breżniewa, zdławienie rewolucji w Polsce), odważyli się oni zdelegalizować kościół buddyjski: Zjednoczone Stowarzyszenie Buddystów Wietnamskich. Od tego czasu nie istnieje żaden legalny związek religijny buddystów… Po zakończeniu "socjalistycznej odnowy" w 2002 roku represje wobec religii podjęto z brutalnością dorównującą pierwszym latom sowieckiej władzy w Wietnamie. Trend ów znalazł nawet formę "prawną", oto w 2004 r. uchwalono nową ustawę o religiach, zakazującą legalnie istniejącym kościołom organizowania jakichkolwiek spotkań i nabożeństw bez każdorazowego uzyskania na to zgody władz. Dodatkowej zgody wymaga wygłoszenie podczas nabożeństwa homilii… Ilość więźniów sumienia, przetrzymywanych z powodów religijnych stale rośnie, rośnie także liczba osób zamordowanych na tym tle, poddawanych torturom i represjom innego rodzaju. Zwycięstwo partyjnego betonu na IX Zjeździe Komunistycznej Partii Wietnamu nie wróży rychłego ustąpienia tych zjawisk. Premierem mianowano ostatnio długoletniego nadzorcę służby bezpieczeństwa w chrześcijańskim regionie Tay Nguyen, znanego jako bezlitosny oprawca religii. Postacią symboliczną dla duchowych dziejów Wietnamu ostatniego stulecia niech będzie kard. Francois - Xavier Nguyen Van Thuan, zmarły w 2002 r. przewodniczący papieskiej komisji "Iustitia et Pax", osobisty przyjaciel Karola Wojtyły jeszcze z czasów Soboru a przez 13 lat (w tym 9 lat w pojedynczej celi) więzień komunistycznych obozów i zakładów karnych. Waluta - 1 dong (VND) = 100 xu Pieniądze można łatwo wymienić w dużych miastach (kantory, banki, a także sklepy jubilerskie) oraz na szlakach turystycznych (hotele; niektóre sklepy akceptują też obce waluty). Generalnie jest wiele okazji do bezpiecznej wymiany i nie warto jej próbować na ulicy - nawet jeśli cinkciarze proponują niesamowicie atrakcyjny kurs, to może się okazać, że mają też bardzo zręczne ręce. 1 dolar (USD) = ok. 16500 dongów (VND). Bankomaty są wszędzie, ale wiele z nich nie uznaje kart z Polski i Europy. Najpewniejsze są bankomaty zagranicznych banków ANZ BANK oraz HSPC. Pieniądze z kart VISA (wypukłych) można wypłacić w praktycznie każdym banku i większym biurze podróży - wystarczy mieć paszport. Prowizja od takiej transakcji to 3%. Bankomaty są też na lotniskach i w centrach miast (nie za wiele, ale są). Banków jest niezliczona ilość - dosłownie na każdym rogu. Wymiana pieniędzy: najlepiej w banku lub autoryzowanym punkcie wymiany. Kurs czarnorynkowy praktycznie nie istnieje, a banki nie pobierają prowizji. Tradycyjnym punktem wymiany są sklepy złotnicze - ale trzeba uważać, bo zdarzają się „wałki” w takich miejscach. Pieniądze wymieniają też hotele i biura turystyczne, zazwyczaj po niższym kursie. Zdecydowanie odradzam wymianę na ulicy. W Wietnamie można płacić dolarami, ale polecam używanie lokalnej waluty (tak jest taniej). Dolarami płaci się zazwyczaj za hotele, autobusy turystyczne, wycieczki w biurach podróży - ale tylko jeżeli cennik jest w dolarach. W wielu sklepach z atrakcjami turystycznymi ceny są w USD, ale możecie być pewni, że cena jest wtedy przynajmniej dwa razy droższa niż normalnie. Poczta i telefon - urzędy pocztowe są otwarte od 8.00 do 17.00, z godzinna przerwą w przedziale czasowym od 11.00 do 13.00. Jeśli chodzi o telefony komórkowe to zasięg jest na terenach zaludnionych, tam gdzie są drogi i miasta. W górach i dżungli z zasięgiem jest problem. W Wietnamie jest kilka sieci komórkowych. Najpopularniejsze to Vinaphone, Mobiphone oraz Viettel. Cena startera SIM kosztuje około 150.000 VND. Budki telefoniczne są, ale praktycznie nikt z nich nie korzysta. Jeżeli nie macie telefonu komórkowego, szukajcie tabliczki DIEN THOAI CONG CONG - to prywatny telefon pełniący rolę budki telefonicznej. Z Wietnamu można się dodzwonić do Polski bez problemu (ale ceny są horrendalne - kilka dolarów za minutę). Z Polski do Wietnamu można się dodzwonić z telefonu stacjonarnego. Z komórek polskich sieci udaje się tylko czasami. Ważne numery telefonów: Numer kierunkowy do Wietnamu + 84 Elektryczność - 220V, 50Hz, Wtyczki takie jak u nas (typ C) i z dwoma płaskimi bolcami (typ A). Internet - Łączność ze światem jest sprawna, w większych miastach jest dużo kafejek internetowych. Kafejki internetowe są wszędzie. Cena internetu to 3000-5000VND za godzinę. W centrach miast i dzielnicach turystycznych oferowane są połączenia VOIP. Cena waha się od 3000 do 10000 VND za minutę połączenia z Polską. Zależy od kafejki i systemu VOIP. Wi-fi jest w każdym większym hotelu oraz w wielu kawiarniach, nawet w mniejszych miastach (trzeba tylko zerknąć na tabliczkę Wi-fi). W Sajgonie i Hanoi jest wiele bezpłatnych hotspotów. W dostępie do Wi-fi Wietnam jest 50 lat przed Polską! W Hanoi i Sajgonie bezpłatny Wi-fi jest na lotniskach - wystarczy znaleźć się w okolicach business lounge. Kuchnia i wyżywienie - Kuchnia wietnamska jest kuchnią charakteryzującą się trzema podstawowymi produktami ryżem, makaronami (sojowymi, ryżowymi, maniokowymi) oraz różnorodnymi sałatkami z warzyw surowych jak i kiszonych. Kuchnia wietnamska ostrożnie przyjmowała nowinki pojawiające się w kuchni światowej. Jedynie z kuchni chińskiej zaczerpnęła gotowanie dań w woku oraz jedzenie pałeczkami. Wietnamczycy jedzą dania duszone oraz gotowane na parze, używają do nich najczęściej sos rybny. Sos rybny do dziś jest robiony przez mieszkańców wsi, ryby układają w beczkach, posypują solą a gdy sfermentują wykładają je na słońce. Im dłużej leżą na słońcu tym sos jest lepszy. Wietnamczycy pielęgnują swoje tradycje kulinarne, dlatego też przez wieki ich kuchnia nie uległa większym zmianom. Kuchnię wietnamską można podzielić na trzy główne rejony : Sajgon, Hue i Hanoi. W każdym rejonie podawane dania maja inny wygląd oraz smak. W kuchni tej jest zwyczaj podawania wielu dań na jeden posiłek. Podstawowym daniem, które powinno znaleźć się na stole jest zupa np. bambusowa, pho (z makaronem ryżowym), zupa z tofu, ślimaków, boczku a w regionie Kinh Bac podawana jest zupa z zielonych bananów. Wietnamczycy lubią również słodycze, które podawane są głównie po posiłku jako deser (che). Podawane są suszone owoce, między innymi lotosu gotowane w cukrze, miąższ kokosu. Na wielkie uroczystości rodzinne pieczone są ciasteczka z mąki ryżowej tzw. suse. Pogoda i klimat - Wietnam położony jest w strefie klimatu zwrotnikowego monsunowego na na północy i monsunowego równikowego na południu. Roczna suma opadów atmosferycznych waha się od 1000 mm na stokach zawietrznych, do 3000 mm na stokach dowietrznych Gór Annamskich. Większość opadów notowana jest w okresie od maja do września w czasie monsunu letniego wiejącego z południa i południowego - zachodu. Średnia miesięczna temperatura powietrza stycznia wynosi 15°C na północy i 26°C na południu. Latem średnia temperatura dochodzi do 29°C. Warunki naturalne i przyroda - 70% powierzchni zajmują wyżyny i góry, m.in.: Góry Annamskie o wysokości sięgającej powyżej 2500 m n.p.m., przechodzące ku południu w rozległy płaskowyż oraz wyżyna Viet Bac (przedłużenie rozległej Wyżyny Junnańsko-Kuejczouskiej). Przy granicy z Laosem i Chinami rozciągają się góry Hoang Lien Son, z najwyższym szczytem kraju - Fan Si Pan (3143 m n.p.m.).Niziny jedynie w dolinach rzeki Czerwonej i Mekongu oraz wzdłuż wybrzeża Morza Południowochińskiego. Znaczne obszary Wietnamu pokrywają Wiecznie zielone lasy, z licznymi, cennymi gatunkami drzew, m.in.: mahoniowcem, kamforowcem, palisandrem, drzewem żelaznym, sumakiem lakowym, pokrywają 28% powierzchni. Świat zwierzęcy reprezentują: tygrysy, lamparty, słonie indyjskie, niedźwiedź malajski oraz różne gatunki małp. Ubranie - Najlepiej zaopatrzyć się w lekką bawełnianą odzież, warto także zabrać lekką kurtkę i okrycie przeciwdeszczowe. Należy pamiętać o wygodnym obuwiu. Ambasada w RP Ambasada RP 3 Chua Mot Cot, Hanoi, SRW tel. (0-084 4) 845 2027, 0084 4 845 3728 fax. 823 69 14 e-mail: Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć. Konsulat RP w Ho Chi Minh Saigon Centre, 65 Le Loi Blvd, Ho Chi Minh tel. (00-84 8) 914 28 83 fax. (0-084 8) 9142884 e-mail: Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć. Leki i zdrowie Obecnie nie ma informacji o występowaniu jakiejkolwiek epidemii. WHO zaleca szczepienia na żółtaczkę typu A i B, dur brzuszny, encefalitis, dengę i tężec. Osoby przybywające z krajów zagrożonych epidemiologicznie mają obowiązek poddania się kontroli oraz muszą wypełnić formularze zdrowotne na przejściu granicznym. Ponadto muszą przedstawić świadectwa szczepień: dzieci powyżej 1 roku przybywające z terenów zagrożonych żółtaczką oraz osoby przybywające z terenów zagrożonych epidemiami. Generalnie poziom opieki medycznej w Wietnamie zdecydowanie odbiega od standardów europejskich. W dużych miastach (Ho Chi Minh, Hanoi) czynne są prywatne kliniki medyczne, w których poziom usług medycznych jest na zdecydowanie wyższym poziomie, lecz koszt pobytu w nich jest bardzo wysoki. Za konsultację medyczną trzeba zapłacić ok. 80 USD. W związku z tym zaleca się wykupienie ubezpieczenia, które pokryje koszty transportu do kraju w przypadku hospitalizacji. Godziny otwarcia - urzędy państwowe są otwarte od 8.00 do 17.00, z godzinna przerwą w przedziale czasowym od 11.00 do 13.00 Święta państwowe i religijne Dni wolne od pracy to: 1 stycznia, 30 kwietnia - Dzień Wyzwolenia Sajgonu, 1 maja - Święto Pracy, 2 września - Święto Państwowe Socjalistycznej Republiki Wietnamu, Wietnamski festiwal w dniach księżycowego Nowego Roku - Tet Nguyen Dan (4 dni wolne). Święto Tet obchodzone jest w styczniu lub lutym. Czas wolny od pracy rozpoczyna się w ostatnim dniu starego roku i trwa przez kolejne trzy dni księżycowego Nowego Roku. Ostrzeżenia Niedopuszczalne jest picie nie przegotowanej wody. Warzywa i owoce należy dokładnie umyć i obrać przed spożyciem. Komunikacja Podróżować po Wietnamie można drogą lotniczą, koleją (podróż z Hanoi do Ho Chi Minh City zajmuje ok. 29 godzin) lub komunikacją drogową (minibusy, autobusy). Można również wynająć samochód lub motocykl. W miastach zaskoczeniem dla turysty może być duży ruch uliczny (najliczniejsze są motocykle). Jazda odbywa się na granicy bezpieczeństwa - szczególną ostrożność należy wykazać przy przechodzeniu przez jezdnię. Popularnym sposobem poruszania się po miastach jest jazda na motocyklu z miejscowym kierowcą. Koszt przejazdu w granicach Hanoi nie powinien przekroczyć 35 000 VND, jednak cenę zawsze należy uzgodnić przed jazdą. Bezpieczeństwo Wietnam jest krajem stosunkowo bezpiecznym. Nie odnotowuje się tu ryzyka ataków terrorystycznych czy zbrojnej napaści. W Hanoi oprócz kradzieży kieszonkowych inne przypadki przestępstw tzw. pospolitych należą do wyjątków. Przepisy graniczne, celne i dewizowe Ograniczenia celne nie odbiegają specjalnie od ogólnie przyjętych norm w innych krajach - nie podlegają ocleniu rzeczy przeznaczone do użytku osobistego w ilościach nie wskazujących na przeznaczenie handlowe. Przedmioty o większej wartości, a także gotówkę powyżej 3000 USD należy zgłosić w deklaracji celnej. Istnieje też specyficzna kontrola tzw. kulturalna: przywożone i wywożone kasety wideo, magnetofonowe, płyty CD są sprawdzane i ewentualnie mogą zostać zatrzymane. Również książki i czasopisma mogą być kontrolowane, a nie wywołane w Wietnamie filmy (klisze fotograficzne) zakwestionowane przy wyjeździe. Przy przekroczeniu granicy Wietnamu należy wypełnić druk deklaracji celnej, którego kopię należy okazać podczas wyjazdu z Wietnamu. Rady - Do zwiedzania najlepiej zabrać ze sobą małe plecaczki, które odciążają ręce i pozwalają swobodnie robić zdjęcia bez konieczności pilnowania torb i torebek. Prosimy również o zabranie kserokopii paszportu - strony ze zdjęciem i danymi osobowymi swojego paszportu. NIGDY nie zabieramy ze sobą paszportów podczas zwiedzania (nosimy wówczas kserokopię) a w przypadku kłopotów (zagubienie, utrata przytomności) taka kserokopia jest dostateczną informacją o osobie. Prosimy również pamiętać, aby osoby przewlekle chore, stale pobierające leki posiadały przy sobie informację w języku angielskim o chorobie oraz lekach i sposobie ich podawania. Życzymy Państwu udanego wyjazdu oraz wielu niezapomnianych wrażeń podczas pobytu w Wietnamie |
|
WIETNAM - Informacje praktyczne i turystyczne
|
)
)
